Grupa 1 - pozyskanie działki budowlanej
Grupa 2 - przygotowanie terenu i przyłączenie obiektu do sieci
Grupa 3 - budowa obiektów podstawowych
Grupa 4 - instalacje
Grupa 5 - zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych
Grupa 6 - wyposażenie
Grupa 7 - prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualne szkolenie i rozruch

    Koszty każdej z grup powinny też uwzględniać podatek VAT według stawek obowiązujących na dzień wykonywania obliczeń. Sumę kosztów w każdej z grup można podzielić na podgrupy.

I tak dla grupy 1 będą to np.:

1. Koszt zakupu ziemi.
   
2. Opłata za użytkowanie wieczyste gruntu.
   
3. Opłaty cywilnoprawne.
   
4. Opłaty na rzecz ochrony środowiska (wycinka drzew).
   
5. Ewentualne koszty przekwaterowania dotychczasowych użytkowników

Dla grupy 2 mogą to być :

1. Rozbiórka istniejących, a niepotrzebnych obiektów
   
2. Roboty ziemne
   
3. Przyłącza wszelkiego rodzaju
   
4. Do grupy 3 zaliczone zostaną podstawowe koszty robót budowlanych

W grupie 4 należy uwzględnić koszty wszelkich instalacji; sanitarnych, elektrycznych i multimedialnych.

W grupie 5 policzone powinny zostać :

1. Koszty ukształtowania i zadrzewienia terenu
   
2. Ogrodzenia i drogi dojazdowe oraz wewnętrzne
   
3. Obiekty małej architektury

W grupie 6 trzeba uwzględnić koszty wszelkiego wyposażenia obiektów takie jak meble, sprzęt komputerowy i inny sprzęt specjalistyczny.

Na koszt grupy 7 składają się :

1. Koszty opracowania projektu
   
2. Koszty ekspertyz
   
3. Prace geodezyjne i geologiczne
   
4. Obsługa inwestorska
   
5. Koszty kredytów
   
6. Szkolenia przyszłego personelu
   
7. Rozruch

    Oczywiście, przedstawione powyżej składniki kosztów każdej grupy należy traktować przykładowo. W każdym konkretnym przypadku mogą pojawiać się inne niż wymienione, a spośród wymienionych nie wszystkie muszą wystąpić.

    Wyliczenie WKI jest potrzebne inwestorowi do określenia ilości środków potrzebnych dla całkowitej realizacji inwestycji, oceny opłacalności inwestycji oraz opracowania harmonogramu zapotrzebowania na środki finansowe.

    Rozporządzenie nakazuje wyliczanie WKI podmiotom, które korzystają ze środków budżetowych. Pozostali inwestorzy, chociaż nie są zobligowani do tego przepisami prawa, również powinni dokonać takiej analizy kosztów, gdyż pozwala to na racjonalne gospodarowanie środkami finansowymi i planowanie wydatków.

Wartość kosztorysową inwestycji wylicza się jako sumę kosztów wszystkich grup.Zasadniczo istnieją trzy metody obliczania kosztów w grupach :

1. Metoda uproszczona - suma kosztów grupy liczona jest jako iloczyn ilości jednostek odniesienia określonych dla grupy i wskaźnika cenowego zagregowanego do poziomu grupy. Metoda ta wymaga dysponowania odpowiednimi wskaźnikami cenowymi i nie jest zalecana, gdyż jej dokładność jest wątpliwa. Precyzyjne określenie kosztów tą metodą jest możliwe jedynie w przypadku, gdy dysponujemy danymi wyliczonymi przy okazji kalkulacji kosztów inwestycji bliźniaczej lub bardzo zbliżonej. Metoda pośrednia - dla danej grupy określamy jej podział na podgrupy i dla każdej z nich wyliczamy wartość jako iloczyn ilości jednostek odniesienia podgrupy i zagregowanego na jej poziomie wskaźnika cenowego. Wartość kosztów w grupie jest sumą kosztów poszczególnych podgrup. Metoda ta jest dokładniejsza niż metoda uproszczona, ale również wymaga dostępu do wskaźników cenowych wyliczonych dla rodzajów robót jak najbardziej zbliżonych do robót określonych w danej podgrupie. Metoda szczegółowa - koszty grupy lub wchodzących w jej skład podgrup są dzielone na konkretne pozycje. Dla każdej z pozycji wyliczana jest jej wartość jako iloczyn ilości jednostek odniesienia i odpowiedniego wskaźnika cenowego. Koszty podgrup są sumą kosztów pozycji, a koszt grupy wyliczamy jako sumę kosztów podgrup. Metoda ta jest zalecana do stosowania, gdyż jest najbardziej precyzyjna spośród trzech wymienionych. Wynika to z faktu, że dla robót podstawowych, jakie tworzą pozycje kosztów, istnieją cenniki określające z dobrą dokładnością wskaźniki cenowe. W przypadku ich braku można taki wskaźnik wyliczyć metodą analizy własnej.

1. Należy pamiętać, że mogą występować dwa rodzaje wskaźników cenowych :
   
2. Wskaźnik cenowy wartościowy, który określa wartość jednostki odniesienia wyrażoną w złotych
   
3. Wskaźnik cenowy relatywny, który określa w procentach zależność wartości pozycji od wartości innej pozycji, podgrupy lub grupy

    Niekiedy wartość pozycji lub podgrupy można wyliczyć jedynie na podstawie preliminarza. Wówczas można wykorzystać wszelkie dostępne wydawnictwa normatywne, własną bazę kosztów inwestycji zrealizowanych wcześniej oraz analizę własną przewidywanych kosztów. W przypadku, gdy inwestycja składa się z wielu obiektów podstawowych, należy dokonać obliczeń kosztów przyporządkowanych do każdego obiektu z podziałem na określone grupy.

Opracowanie WKI powinno składać się z :

1. Strony tytułowej
   
2. Zbiorczego zestawienia wartości kosztorysowej inwestycji
   
3. Zestawienia kosztów w poszczególnych grupach
   
4. Zestawienia kosztów poszczególnych obiektów
   
5. Protokołu danych wyjściowych do obliczenia WKI